Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen een Hulpkaart en een Crisiskaart?

De Crisiskaart en de Hulpkaart zijn allebei persoonlijke, opvouwbare kaartjes, zo groot als een bankpas. Beide kaartjes geven de wensen aan van de gebruiker wanneer deze in een situatie komt waarin hij de regie kwijt is over de situatie of zelf geen woorden kan geven aan zijn behoeften. Wat moeten omstanders en hulpverleners doen of laten? Wie kunnen ze bellen? De kaarthouder draagt zowel de Crisiskaart als de Hulpkaart dan ook altijd met zich mee, bijvoorbeeld in de portemonnee.

De uitkomst van de Crisiskaart en de Hulpkaart is dus hetzelfde, maar het proces om daar te komen niet. Voor het maken van een Crisiskaart gaat iemand samen met een consulent eerst een crisisplan maken. Daarbij kijken consulent en gebruiker hoe een crisis zich opbouwt, hoe deze wellicht voorkomen kan worden en wat iemand nodig heeft bij een crisis. Dit helpt om meer inzicht te krijgen in het eigen verhaal en helpt om minder vaak een crisis te krijgen of de crisis minder heftig te laten verlopen. De Crisiskaart is ontstaan vanuit de herstelgedachte in de ggz en heeft daar zijn nut bewezen.

In de praktijk is gebleken dat niet voor iedereen de Crisiskaart geschikt is. Sommige mensen zijn niet in staat of bereid om terug te kijken op eerdere crisissituaties. Ze vinden het te moeilijk of het is gewoon niet nuttig. Bijvoorbeeld omdat er geen sprake kan zijn van een herstel. Denk bijvoorbeeld aan mensen met een licht verstandelijke beperking of met beginnende dementie. Zij herkennen zich vaak ook niet in het woord crisis. Zij maken waarschijnlijk liever met hun begeleider of iemand die ze vertrouwen alleen een kaart waarop staat wat nodig is als zich een moeilijke situatie voordoet. En wie gebeld kan worden. Dat is dan een Hulpkaart. Het is wel belangrijk, ook bij de Hulpkaart, om toestemming te regelen van iedereen die op de kaart staat. Dat maakt immers dat de kaart betrouwbaar is.

Wat doe je als je een Hulpkaart in handen krijgt?

Lees de Hulpkaart eerst goed door.

Op de Hulpkaart staan twee soorten informatie:

  1. Hoe je de persoon die je de Crisiskaart gaf het beste kunt aanspreken en opvangen of behandelen (wel of niet een arm om iemand heen slaan, of veel herhalen bijvoorbeeld),
  2. Een telefoonnummer van iemand die de persoon goed kent en die weet wat er verder moet gebeuren. Neem contact op met die persoon.

Wat betekent het als iemand je vraagt op de kaart te komen en je handtekening te zetten?

Het betekent dat je serieus bent in wat je voor de ander wilt doen en die persoon je daar ook aan mag houden. Zet dus alleen je handtekening als je het echt meent en je je kunt vinden in de gemaakte afspraken. Als er situatie is, waarin je hulp nodig is, is het belangrijk dat jij nog steeds bereid bent te doen waar je voor getekend hebt. Na ongeveer een jaar wordt de kaart weer geactualiseerd en kun je ook terugkomen op je afspraken. Wees daar open over.

Welke kosten zijn verbonden aan het maken van een Hulpkaart?

Het is de bedoeling dat het maken van de kaart voor de deelnemer gratis is. We verwachten dat het gebruik van de Hulpkaart bijdraagt aan het verminderen van zorgkosten en het mensen weer actief laten meedoen in de maatschappij. Op dit moment ontvangen de organisaties die Hulpkaarten maken subsidie of vergoedingen vanuit de zorgverzekeraars en/of gemeenten.